حجاب به معنای پوشاندن برخی از نقاط بدن زنان و مردان است که در تمام اقوام و شرایع ادیان آسمانی ازجمله مسیحیت وجود داشته و هدف از آن، طهارت، عفت و پاکدامنی است.
پطرس، حواری حضرت عیسی علیه السلام خطاب به زنان می گوید: برای زیبایی به آرایش ظاهری نظیر جواهرات و لباس های زیبا و آرایش گیسوان توسل نجویید؛ بلکه بگذارید باطن و سیرت شما زیبا باشد . [1]
پولس در یکی از نامه های خود می نویسد: زنان نیز باید در طرز پوشاک و آرایش خود باوقار باشند. زنان مسیحی باید برای نیکوکاری و اخلاق خوب خود مورد توجه قرار گیرند؛ نه برای آرایش مو و یا آراستن خود به زیورآلات و لباس های پرزرق و برق.[2]
پولس رسول نیز حکم می دهد: اگر زنی سر خود را نمی پوشاند، پس اصلاً موهای خود را بچیند؛ و اگر برای زن شرم آور است که موهایش را بچیند یا بتراشد، پس باید سر خود را بپوشاند. [3]
در تصاویر مذهبی مسیحیان زنان قدّیسه همواره دارای پوشش و حجاب هستند. از نظر تاریخی و طبق شواهدی تردیدی در این نیست که تا حدود دو قرن پیش نیز زنان مسیحی از پوشیدگی خاصی برخوردار بودند.
پی نوشت:

1. نامه اول پطرس 3: 3-5
2. نامه اول پولس به تیموتائوس،2: 9-11
3. اول قرنتیان 11: 7-10