منم که عاشق کارهای زمین مونده ام. بنابراین: «یا علی گفتیم و عشق آغاز شد.» به نظر من، اونی که می خواد بنویسه، باید عاشق مخاطبش باشه. دردش را با تمام وجود لمس کنه و برا کمک به دوست مخاطبش در تک تک واژه ها عشق و احساسش رو به نمایش بذاره.
فرق کسی که برا تو می­نویسه، با اونی که برا خودش می‌نویسه همینه؛ اگه دست روی نوشته­ هاش بذاری، یا قلمی رو که باهاش می­نویسه لمس کنی، حرارت عشق و محبّتش رو با تمام وجود احساس می­کنی. پس، بدون! انگیزه­م برا نوشتن تویی؛ چون خیلی وجودت ارزشمنده!

بخشی از متن کتاب رهایی از خود ارضایی

اینو گفتم تا خدای نخواسته فکر نکنی حالا که وجودت به گناه آلوده شده، بِالکُل از ارزش افتادی! فقط خودِ خدا می‌دونه چقدر براش عزیزی! (البتّه اگه بتونی به دادِ خودت برسی و از این گناه لعنتی خودت رو نجات بدی!) به ذات پاکش قسم، آغوشش همیشه به روی بنده­ هاش بازه.
اگه کسی توی گوشِت زمزمه کرد: «برو بابا! ما دیگه آب از سرمون گذشته. آدمی که هزار بار استمناء کرده، دیگه نه جسمش به درد می‌خوره، نه روحش.»، شک نکن که این افسون­گر، کسی جز شیطان رجیم و رانده‌شده نیست.
پس، هر وقت خواست تو رو وسوسه­ کنه، با وضو برو سراغ قرآن و سورۀ «ناس» و «فلق» رو در عمق جانت طنین­ انداز کن و با تمام وجود به خدای هستی پناه ببر و از او طلب یاری و دست‌گیری کن.