سوال – اگر بخواهیم یک نگاه اجتماعی به حجاب داشته باشیم. نظر شما چیست؟
پاسخ – خوب است وظایف را تفکیک کنیم. یک وظیفه ای علما، روحانیون، اندیشمندان، فرهیختگان و چهره هایی که با قرآن آشنا هستند دارند. وظیفه ی این ها تبیین و ارائه ی طرح است. برای حجاب طرح بدهند. کتاب و مقاله بنویسند و نمایش برقرار کنند و در سخنرانی ها و خطبه های نماز جمعه از فلسفه ی حجاب و تبیین آن صحبت کنند نه فقط امر و نهی کنند. مثلا در همین بحث فتنه، سخنرانان وارد بحث میشوند و برای مردم مسئله را باز میکنند، عوامل و راه کارها را برای مردم توضیح می دهند. مسئله ی حجاب هم همینطور است. باید یک نهضتی صورت بگیرد و این ضرورت دارد. علما و دانشمندان ما یک روندی را به بحث حجاب اختصاص بدهند. بخش بعدی بخش دولت است. من بسیار از دولت در بحث عملکرد حجاب گله مند هستم. سه دهه از انقلاب ما گذشته است. دهه ی اول از نظر حجاب وضعیت بهتری داشتیم.
علت آن هم روشن است زیرا بحث های روز ما جنگ و شهادت و جبهه بود و همه ی این ها خودبخود یک تلنگر بود. در دهه ی دوم ما با ناهنجاری در حجاب مواجه شدیم. این آرامش بعد از جنگ یواش یواش اثر خودش را گذاشت. یکی از آن بخش ها بخش بدحجابی بود. در دهه ی سوم با اوج گرفتن بدحجابی مواجه شدیم. مخصوصا از سالهای ۷۶ به این طرف، کم کم اوج گرفت و بخشی از کار به دولت بر میگردد. الان هر سه ماه یک بار نرخ تورم را به دولت ارائه میکنند. آیا نرخ ناهنجاری های فرهنگی را هم ارئه می کنند ؟ چند درصد در سخنرانی های دولتی های ما مثلا سخنرانی مسئولین، در مسائل فرهنگی ریز میشوند و آنرا مطرح و توصیه می کنند ؟ همه ی مباحث و سخن ها بحث اقتصاد شده است. این یک خطر است. انقلاب ما یک انقلاب فرهنگی و یک انقلابی برای اعتلای مباحث دینی در جامعه است. دولت باید نهاد حجاب و عفاف داشته باشد. شورای انقلاب فرهنگی در سال ۸۴ یک قوانینی را برای حجاب گذراند و بعد آنها به بایگانی رفتند. وظیفه ی هر بخش هم مشخص شده بود. نه کسی پیگیر شد و نه کسی دنبال کرد. امکانات در اختیار دولت است.
یک بخشی از دولت وزارت علوم است. وزارت علوم در این چند ساله برای حجاب در دانشگاه چه کرده است ؟ چقدر سرمایه گذاری کرد ؟ افزایش رشته ها، متون، تکنولوژی و پیشرفت های مختلفی داشته ایم ولی کار فرهنگی نداشته ایم. گاهی اگر دانشجو دو نمره کم بیاورد او را مشروط می کنید و اگر شهریه اش را ندهد اخراجش می کنید، چقدر کار فرهنگی ( منظورم برخورد فیزیکی نیست ) در دانشگاه آزاد، پیام نور و دولتی کرده اید ؟ من در یکی از دانشگاههای آزاد در یکی از شهرهای مذهبی و کوچک دعوت داشتم. وقتی وارد سالن همایش شدم یک لحظه شک کردم که این مجلس خاص خانم ها است یا مراسم خاصی است ؟ وقتی بیرون آمدم به رئیس دانشگاه گفتم که این چه وضعی است، واقعا شرم آور است. تمام این خانمها آرایش کرده و بدون مانتو بودند و حتی در زمان سخنرانی در حال ارتباط با پسرها بودند. ایشان گفت: چشم. پیگیری می کنم. اینجا دانشگاه است. شما می توانید قانون بگذارید که بدون مانتو نمیشود دانشگاه آمد و آرایش ممنوع است.
برای با حجاب ها تشویق بگذارند. تمام این درسهای معارف و اخلاق برای این است که این ها نماز خوان بشوند. من وقتی درس معارف و اخلاق دارم برای رعایت کردن حجاب و برای کسانی که نماز می خوانند نمره می گذارم. من نمی خواهم راه کار بگویم. ولی از وزیر محترم علوم و رئیس دانشگاه آزاد که همه ی هم و غم ها در مباحث علمی رفته است. شما دراین بخش چقدر سرمایه گذاری کرده اید ؟ این نباید وضع دانشگاههای کشور ما باشد ؟ شما بیایید مقایسه ای بکنید بین دانشگاه ده سال قبل با امروز. من کوچه و خیابان را نمی گویم. آنجا که دست دولت است مثل دانشگاهها ادارات ومراکز دولتی قانون بگذارند و حجاب را قانونمند بکنند. من یک دانشگاهی می رفتم که تابلویی خورده بود که ضوابط لباس پوشیدن، این قدر روی آن را خاک گرفته بود و کثیف شده بود که اصلا نمی شد تابلو را بخوانی. مجموعه ای در وزارت علوم برای این کار تشکیل بشود و راه کارها را بررسی کنند و روی این قضیه سرمایه گذاری کنند.
در بعضی از مراکز اموزش عالی ما وضع حجاب رقت آور است. و من خودم در آنجا هستم و می بینم. بخش بعدی صدا و سیما و رسانه ی ملی است. رسانه ی ملی مهمترین بخش برای فرهنگ سازی در جامعه است. وقتی شما در سریال روابط دختر و پسر را قبل از ازدواج در قالب گسترده نه صحبت در پارک و خیابان بلکه صحبت در اتاق های بسته و عشق ای مثلثی و زنجیره ای روابط آزاد دختر و پسر. مثلا در سریال های تلویزیونی عروس خانم با آرایش وارد قسمتی میشود که آقایان نشسته اند. شما به بیننده چه چیزی را القا می کنید ؟ القا می کنند که عروس میتواند با آرایش و لباس عروس بین مردها بیاید و حتی در پارک قدم بزند. پس شما هم می توانید این کار را بکنید. این فرهنگ را تلویزیون ما القا می کند. بعضی برنامه ها و سریال ها حساب شده است و مجری ها خیلی خوب هستندولی صحبت من روی سریال ها است. بخش دیگر خانواده است. مادرها پیش پسرها و پدرها پیش دخترها رعایت کنند. در برخورد و تعامل شان در ارتباطات شان رعایت کنند. روی دختر و پسر بهم باز نشود. اگر یک نهضتی مثل نهضت نماز آغاز بشود که اندک اندک نهادینه بشود و تعطیل نشود میتوان جلوی خیلی از این مسائل گرفته بشود. البته نهضت نه خیزش در کشور ما یک بحثی اوج میگیرد، مجلس، صدا و سیما و همه به آن میپردازند و بعد هم تعطیل میشود.
Add a Comment