نگاه اجتماعی به حجاب؟!

سوال – اگر بخواهيم يک نگاه اجتماعي به حجاب داشته باشيم. نظر شما چيست؟
پاسخ – خوب است وظايف را تفکيک کنيم. يک وظيفه اي علما، روحانيون، انديشمندان، فرهيختگان و چهره هايي که با قرآن آشنا هستند دارند. وظيفه ي اين ها تبيين و ارائه ي طرح است. براي حجاب طرح بدهند. کتاب و مقاله بنويسند و نمايش برقرار کنند و در سخنراني ها و خطبه هاي نماز جمعه از فلسفه ي حجاب و تبيين آن صحبت کنند نه فقط امر و نهي کنند. مثلا در همين بحث فتنه، سخنرانان وارد بحث ميشوند و براي مردم مسئله را باز ميکنند، عوامل و راه کارها را براي مردم توضيح مي دهند. مسئله ي حجاب هم همينطور است. بايد يک نهضتي صورت بگيرد و اين ضرورت دارد. علما و دانشمندان ما يک روندي را به بحث حجاب اختصاص بدهند. بخش بعدي بخش دولت است. من بسيار از دولت در بحث عملکرد حجاب گله مند هستم. سه دهه از انقلاب ما گذشته است. دهه ي اول از نظر حجاب وضعيت بهتري داشتيم.

علت آن هم روشن است زيرا بحث هاي روز ما جنگ و شهادت و جبهه بود و همه ي اين ها خودبخود يک تلنگر بود. در دهه ي دوم ما با ناهنجاري در حجاب مواجه شديم. اين آرامش بعد از جنگ يواش يواش اثر خودش را گذاشت. يکي از آن بخش ها بخش بدحجابي بود. در دهه ي سوم با اوج گرفتن بدحجابي مواجه شديم. مخصوصا از سالهاي 76 به اين طرف، کم کم اوج گرفت و بخشي از کار به دولت بر ميگردد. الان هر سه ماه يک بار نرخ تورم را به دولت ارائه ميکنند. آيا نرخ ناهنجاري هاي فرهنگي را هم ارئه مي کنند ؟ چند درصد در سخنراني هاي دولتي هاي ما مثلا سخنراني مسئولين، در مسائل فرهنگي ريز ميشوند و آنرا مطرح و توصيه مي کنند ؟ همه ي مباحث و سخن ها بحث اقتصاد شده است. اين يک خطر است. انقلاب ما يک انقلاب فرهنگي و يک انقلابي براي اعتلاي مباحث ديني در جامعه است. دولت بايد نهاد حجاب و عفاف داشته باشد. شوراي انقلاب فرهنگي در سال 84 يک قوانيني را براي حجاب گذراند و بعد آنها به بايگاني رفتند. وظيفه ي هر بخش هم مشخص شده بود. نه کسي پيگير شد و نه کسي دنبال کرد. امکانات در اختيار دولت است.

يک بخشي از دولت وزارت علوم است. وزارت علوم در اين چند ساله براي حجاب در دانشگاه چه کرده است ؟ چقدر سرمايه گذاري کرد ؟ افزايش رشته ها، متون، تکنولوژي و پيشرفت هاي مختلفي داشته ايم ولي کار فرهنگي نداشته ايم. گاهي اگر دانشجو دو نمره کم بياورد او را مشروط مي کنيد و اگر شهريه اش را ندهد اخراجش مي کنيد، چقدر کار فرهنگي ( منظورم برخورد فيزيکي نيست ) در دانشگاه آزاد، پيام نور و دولتي کرده ايد ؟ من در يکي از دانشگاههاي آزاد در يکي از شهرهاي مذهبي و کوچک دعوت داشتم. وقتي وارد سالن همايش شدم يک لحظه شک کردم که اين مجلس خاص خانم ها است يا مراسم خاصي است ؟ وقتي بيرون آمدم به رئيس دانشگاه گفتم که اين چه وضعي است، واقعا شرم آور است. تمام اين خانمها آرايش کرده و بدون مانتو بودند و حتي در زمان سخنراني در حال ارتباط با پسرها بودند. ايشان گفت: چشم. پيگيري مي کنم. اينجا دانشگاه است. شما مي توانيد قانون بگذاريد که بدون مانتو نميشود دانشگاه آمد و آرايش ممنوع است.

براي با حجاب ها تشويق بگذارند. تمام اين درسهاي معارف و اخلاق براي اين است که اين ها نماز خوان بشوند. من وقتي درس معارف و اخلاق دارم براي رعايت کردن حجاب و براي کساني که نماز مي خوانند نمره مي گذارم. من نمي خواهم راه کار بگويم. ولي از وزير محترم علوم و رئيس دانشگاه آزاد که همه ي هم و غم ها در مباحث علمي رفته است. شما دراين بخش چقدر سرمايه گذاري کرده ايد ؟ اين نبايد وضع دانشگاههاي کشور ما باشد ؟ شما بياييد مقايسه اي بکنيد بين دانشگاه ده سال قبل با امروز. من کوچه و خيابان را نمي گويم. آنجا که دست دولت است مثل دانشگاهها ادارات ومراکز دولتي قانون بگذارند و حجاب را قانونمند بکنند. من يک دانشگاهي مي رفتم که تابلويي خورده بود که ضوابط لباس پوشيدن، اين قدر روي آن را خاک گرفته بود و کثيف شده بود که اصلا نمي شد تابلو را بخواني. مجموعه اي در وزارت علوم براي اين کار تشکيل بشود و راه کارها را بررسي کنند و روي اين قضيه سرمايه گذاري کنند.

در بعضي از مراکز اموزش عالي ما وضع حجاب رقت آور است. و من خودم در آنجا هستم و مي بينم. بخش بعدي صدا و سيما و رسانه ي ملي است. رسانه ي ملي مهمترين بخش براي فرهنگ سازي در جامعه است. وقتي شما در سريال روابط دختر و پسر را قبل از ازدواج در قالب گسترده نه صحبت در پارک و خيابان بلکه صحبت در اتاق هاي بسته و عشق اي مثلثي و زنجيره اي روابط آزاد دختر و پسر. مثلا در سريال هاي تلويزيوني عروس خانم با آرايش وارد قسمتي ميشود که آقايان نشسته اند. شما به بيننده چه چيزي را القا مي کنيد ؟ القا مي کنند که عروس ميتواند با آرايش و لباس عروس بين مردها بيايد و حتي در پارک قدم بزند. پس شما هم مي توانيد اين کار را بکنيد. اين فرهنگ را تلويزيون ما القا مي کند. بعضي برنامه ها و سريال ها حساب شده است و مجري ها خيلي خوب هستندولي صحبت من روي سريال ها است. بخش ديگر خانواده است. مادرها پيش پسرها و پدرها پيش دخترها رعايت کنند. در برخورد و تعامل شان در ارتباطات شان رعايت کنند. روي دختر و پسر بهم باز نشود. اگر يک نهضتي مثل نهضت نماز آغاز بشود که اندک اندک نهادينه بشود و تعطيل نشود ميتوان جلوي خيلي از اين مسائل گرفته بشود. البته نهضت نه خيزش در کشور ما يک بحثي اوج ميگيرد، مجلس، صدا و سيما و همه به آن ميپردازند و بعد هم تعطيل ميشود.